Marie Skłodowska-Curie Actions (MSCA)

Marie Skłodowska-Curie Actions finansują ludzi, a nie projekty: mobilność badaczy, szkolenia i rozwój kariery. To najbardziej otwarta międzynarodowo część Horizon Europe i dla pojedynczego badacza często najbardziej realistyczna.

Postdoctoral Fellowships wspierają pojedynczego badacza przenoszącego się do instytucji goszczącej na rok do trzech lat, a wniosek pisze wspólnie badacz i opiekun naukowy. Doctoral Networks finansują grupy doktorantów w konsorcjum. Staff Exchanges finansują oddelegowania ludzi między sektorami i krajami, z zachowaniem macierzystego zatrudnienia.

Pieniądze wypłaca się jako koszty jednostkowe, a nie rzeczywiste: miesięczny dodatek na życie korygowany współczynnikiem krajowym, dodatek mobilnościowy, dodatek rodzinny, gdy badacz ma osoby na utrzymaniu, plus wkłady na koszty badań i zarządzania. Nikt nie składa rachunków za wynagrodzenie, co czyni administrację nietypowo lekką.

Zasada mobilności to warunek, który łapie najwięcej ludzi. Badacz zwykle nie może mieszkać ani pracować w kraju instytucji goszczącej dłużej niż dwanaście miesięcy w ciągu trzech lat przed terminem. Liczy się to w dniach, jest weryfikowane i dyskwalifikuje dokładnie tego kandydata, który ma już dobrą relację z laboratorium goszczącym.

Wagi w ocenie różnią się od reszty programu (najwięcej waży Doskonałość) a ocena naprawdę dotyczy rozwoju badacza, nie samych wyników. Wniosek opisujący błyskotliwą naukę i milczący o tym, co stypendium daje karierze stypendysty, punktuje się słabo, a to zaskakuje wnioskodawców przychodzących z innych schematów.