Koszty jednostkowe

Koszt jednostkowy to stała kwota za jednostkę czegoś, za osobomiesiąc badacza, za osobodzień, za zwierzę, za dostęp do infrastruktury. Rozliczasz liczbę jednostek pomnożoną przez stawkę i udowadniasz jednostki, a nie wydatek.

Usuwa całą kategorię administracji. Nie ma rachunków do uzgadniania, nie ma tabel amortyzacji, nie ma odtwarzania, ile naprawdę kosztował miesiąc czyjejś pracy. Musisz umieć pokazać, że jednostki się wydarzyły: badacz był zatrudniony i przepracował wykazywane miesiące, próbki zostały przetworzone, dostęp się odbył.

Na tym są zbudowane Marie Skłodowska-Curie Actions i dlatego są administracyjnie najlżejszą częścią Horizon Europe. Dodatki na życie, mobilność i rodzinę to koszty jednostkowe korygowane współczynnikiem krajowym i nikt nie składa paska wynagrodzenia, żeby je uzasadnić.

Wracają dwa przypadki szczególne. Właściciele MŚP i osoby fizyczne bez wynagrodzenia (założyciel biorący dywidendę zamiast pensji) nie mają kosztu personelu do rozliczenia, więc koszt jednostkowy wypełnia lukę, która inaczej zostawiłaby ich czas bez finansowania. Towary i usługi fakturowane wewnętrznie można rozliczać po koszcie jednostkowym wyliczonym z własnego rachunku kosztów beneficjenta, i tak właśnie infrastruktury wewnętrzne obciążają projekty.

Stawka może być korzystna albo niekorzystna wobec tego, co naprawdę wydajesz, a tę różnicę niesiesz tak czy inaczej. Taka jest umowa: pewność i mała administracja w zamian za przyjęcie ceny ustalonej nie przez Ciebie.