Działanie badawczo-innowacyjne (RIA)

Działanie badawczo-innowacyjne tworzy nową wiedzę albo bada wykonalność nowej technologii. Siedzi na niskim końcu dojrzałości (mniej więcej poziomy gotowości technologicznej 2, 5) a jego wynikiem jest zrozumienie i wykazana zasada, a nie produkt.

Jest finansowane w 100% kosztów kwalifikowalnych dla wszystkich w konsorcjum, firmy i uczelni tak samo, plus ryczałt 25% na koszty pośrednie. Ta jedna stawka jest powodem, dla którego RIA przyciąga przemysł, który inaczej nie dotknąłby badań we współpracy: nie trzeba szukać współfinansowania.

Domyślny warunek kwalifikowalności to trzy niezależne podmioty prawne z trzech różnych państw członkowskich albo krajów stowarzyszonych, przy czym co najmniej jeden z siedzibą w państwie członkowskim. Niezależne znaczy dokładnie to, spółka matka i jej spółka zależna liczą się jako jeden. Większość realnych konsorcjów ma ośmiu albo dwunastu partnerów, nie dlatego, że wymagają tego zasady, ale dlatego, że sekcję o wpływie łatwiej obronić z łańcuchem dostaw w środku.

Ocena obejmuje Doskonałość, Wpływ i Wdrożenie, każde punktowane w skali do pięciu z jednym miejscem po przecinku, każde wymagające co najmniej 3, a suma co najmniej 10. W praktyce finansowane wnioski siedzą powyżej 13, a w tematach nadsubskrybowanych powyżej 14, co oznacza, że wniosek może przekroczyć wszystkie progi, obiektywnie nadawać się do finansowania i wciąż wypaść z rankingu. To normalny wynik, a nie oznaka słabego wniosku.

Typowa wielkość to €3, 6 miliona na trzy do czterech lat, choć oczekiwana liczba grantów w samym temacie jest znacznie lepszym drogowskazem niż jakakolwiek średnia. Sprawdź, ile wychodzi z budżetu tematu podzielonego przez oczekiwaną liczbę grantów, i zbuduj konsorcjum, które sensownie wchłonie tę kwotę, proponowanie €8 miliona w temacie, który zamierza przyznawać €4 miliona na projekt, czyta się jako nieprzeczytanie tematu.