COFUND

In een COFUND-actie financiert de EU geen projecten. Zij cofinanciert het financieringsprogramma van een andere organisatie, een promotieprogramma, een fellowshipregeling, een regionale of nationale onderzoeksoproep, zodat dat programma groter of internationaler kan zijn dan die organisatie alleen kan bekostigen.

De aanvrager is dus de organisatie die een programma beheert: een universiteit met een promotieschool, een onderzoeksraad, een ministerie, een stichting. Zij ontwerpt de regeling, organiseert haar eigen open en transparante selectie en neemt verantwoordelijkheid voor de onderzoekers die zij werft. De EU draagt een vast bedrag bij per geworven onderzoeker of per gefinancierd project.

Voor een individuele onderzoeker of een bedrijf is dit onzichtbare infrastructuur. U vraagt nooit COFUND aan; u doet een aanvraag bij het promotieprogramma of de nationale oproep die met COFUND wordt ondersteund, meestal zonder te merken dat daar Europese middelen onder liggen.

De verplichtingen bij de cofinanciering zijn de kern. De selectie moet open, transparant, op kwaliteit gebaseerd, onpartijdig en internationaal zijn. Dat is een echte beperking voor programma's die gewend zijn hun eigen afgestudeerden te werven. Arbeidsvoorwaarden, begeleiding en opleiding moeten aan Europese normen voldoen.

Voor een organisatie zit de aantrekkingskracht in hefboomwerking en bestendigheid. COFUND maakt van een bestaande regeling een grotere, trekt internationale aanvragers aan en laat een wervingspraktijk achter die ook na afloop van de EU-financiering blijft bestaan. Het is een traag, institutioneel instrument, niet iets om aan te beginnen zonder een bestaand programma.