Onderzoeks- en innovatieactie (RIA)

Een onderzoeks- en innovatieactie brengt nieuwe kennis voort of onderzoekt de haalbaarheid van een nieuwe technologie. Zij zit aan de kant van de lage rijpheid (ruwweg technology readiness level 2 tot 5) en levert begrip en een aangetoond werkingsprincipe op, geen product.

Zij wordt gefinancierd tegen 100% van de subsidiabele kosten voor iedereen in het consortium, bedrijf en universiteit gelijk, plus de vaste 25% voor indirecte kosten. Dat ene percentage is de reden dat RIA's industrie aantrekken die zich anders niet aan samenwerkingsonderzoek zou wagen: er is geen cofinanciering te vinden.

De standaardvoorwaarde voor subsidiabiliteit is drie onafhankelijke rechtspersonen uit drie verschillende lidstaten of geassocieerde landen, waarvan er ten minste één in een lidstaat is gevestigd. Onafhankelijk betekent wat het zegt, een moedermaatschappij en haar dochter tellen als één. De meeste echte consortia komen op acht of twaalf partners uit, niet omdat de regels dat vereisen maar omdat het impactdeel makkelijker te verdedigen is met een toeleveringsketen erin.

Er wordt beoordeeld op excellentie, impact en uitvoering, elk met een score van maximaal vijf met één decimaal, elk met ten minste 3 nodig en een totaal van ten minste 10. In de praktijk liggen gefinancierde voorstellen boven 13, en bij overtekende topics boven 14, wat betekent dat een voorstel elke drempel kan halen, objectief financierbaar kan zijn en toch buiten de boot valt. Dat is de normale uitkomst, geen teken van een slecht voorstel.

De gebruikelijke omvang is €3, 6 miljoen over drie tot vier jaar, al is het verwachte aantal subsidies van het topic zelf een veel betere leidraad dan welk gemiddelde ook. Vraag wat het topicbudget gedeeld door het verwachte aantal subsidies oplevert, en bouw een consortium dat dat bedrag zinnig kan opnemen, €8 miljoen voorstellen in een topic dat €4 miljoen per project verwacht toe te kennen, leest als het topic niet gelezen hebben.