EFRO en ESF+

Het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling financiert zaken: infrastructuur, onderzoekscapaciteit, concurrentievermogen van mkb-ondernemingen, digitalisering, energie-efficiëntie, stadsvernieuwing. Het Europees Sociaal Fonds Plus financiert mensen: werkgelegenheid, vaardigheden, onderwijs, sociale inclusie en armoedebestrijding. Samen zijn zij de grootste bron van EU-financiering voor de meeste organisaties die geen universiteit zijn.

Beide fondsen worden vooraf aan landen en regio’s toegewezen, in plaats van via een Europabrede competitie verdeeld. Omdat het budget voor uw regio al vaststaat, concurreert u met aanvragers in uw eigen regio om een pot die daarvoor is gereserveerd, wezenlijk anders dan een Horizon-oproep die tegelijk voor zevenentwintig landen openstaat.

Regio’s worden ingedeeld naar welvaartsniveau, en die indeling bepaalt welk deel van een project de EU betaalt. Minder ontwikkelde regio’s kunnen tot 85% cofinanciering krijgen, overgangsregio’s tot 70% en meer ontwikkelde regio’s tot 40%. De rest komt uit nationale, regionale of private bronnen, waardoor hetzelfde project in twee regio’s voor de aanvrager tot een sterk verschillende eigen bijdrage leidt.

De concentratie van bestedingen volgt uit regels, niet uit voorkeuren. Financieringsprogramma's moeten vaste delen van het EFRO-geld besteden aan een slimmer en groener Europa. Daarom blijven er oproepen komen voor digitalisering en energie-efficiëntie, terwijl oproepen voor andere, op zichzelf zinnige zaken uitblijven. In het programmadocument van de regio staat welke van uw ideeën voor financiering in aanmerking kunnen komen en welke niet.

De verantwoordingslast is reëel en ligt vanaf het begin bij de begunstigde. Aanbestedingsregels, publiciteitsverplichtingen, indicatorrapportage en bewaarplicht voor documenten gelden allemaal, en daarop wordt gecontroleerd. Een subsidie uit de structuurfondsen is eenvoudiger te verkrijgen dan een Horizon-subsidie en per ontvangen euro lastiger te beheren.