Numer badacza (研究者番号)

Numer badacza to ośmiocyfrowy identyfikator nadawany przez e-Rad i bez niego nie da się złożyć japońskiego wniosku. Potrzebuje go każdy wnioskodawca i każdy współwykonawca we wniosku.

Nadaje się go osobie przez jej instytucję, a nie na jej własny wniosek. Instytucja rejestruje badacza w e-Rad, a numer idzie za nim przez całe życie, przenosząc się między pracodawcami, jeden badacz, jeden numer, na stałe.

To najbliższy japoński odpowiednik układu PIC i LEAR w Europie albo rejestracji w SAM.gov w Stanach Zjednoczonych: tożsamość, którą trzeba załatwić przed terminem, a nie w jego trakcie. Ten wzorzec powtarza się w każdym systemie finansowania i jest najczęstszym powodem, dla którego zdolny wnioskodawca nie może złożyć wniosku w dniu terminu.

Instytucji, która nigdy nie gościła finansowanego projektu, założenie własnego kodu instytucji, a potem numerów jej badaczy, może zająć tygodnie. Zagraniczny badacz dołączający do japońskiego gospodarza powinien pierwszego dnia zapytać, czy gospodarz jest już zarejestrowany, bo od tej odpowiedzi zależy, czy jesienny termin jest realny.

Numer łączy też rekordy. Ponieważ jest stały przez całą karierę, spina wnioski, przyznane środki i raporty jednego badacza przez dekady, i dokładnie tak bazy sfinansowanych projektów mogą pokazać, na co dany badacz dostawał pieniądze.