委託費 i 補助金 (zlecenie a dotacja)

Japonia finansuje przez dwa prawnie różne instrumenty, a to, którego używa nabór, decyduje, czy dokładasz cokolwiek z własnej kieszeni.

委託費 (itakuhi, koszt zlecenia) kupuje pracę. Instytucja finansująca chce wyniku, zleca Ci jego wytworzenie i pokrywa koszt, zwykle w całości. Prace wykonuje się na jej rzecz, ustalenia o własności intelektualnej zapisuje umowa, a niewydane pieniądze się zwraca.

補助金 (hojokin, dotacja) wspiera prace, które i tak byś prowadził. Pokrywa część (często od połowy do dwóch trzecich) a resztę finansujesz z własnych zasobów. Nabór, który czyta się jak hojnie finansowany, może po cichu wymagać dołożenia połowy, a programy skierowane do przemysłu znacznie częściej są dotacjami niż zleceniami.

To rozróżnienie jest japońskim odpowiednikiem pytania, czy europejski nabór jest grantem, czy zamówieniem, i zmienia zarówno to, kto jest właścicielem czego, jak i to, kto płaci. Praca zlecona jest wykonywana dla instytucji finansującej; praca dotowana zostaje Twoja.

Bemzu zapisuje opublikowaną kwotę w obu przypadkach i nie potrafi wywnioskować udziału z samego ogłoszenia, stawka żyje w dokumencie naboru. Przeczytaj, którego instrumentu używa nabór, zanim potraktujesz pułap jako pieniądze, które dostaniesz, bo przy dotacji pułap to część rządowa, a Twoim obowiązkiem jest reszta.