Onderzoekersnummer (研究者番号)

Het onderzoekersnummer is een achtcijferige identificatiecode die via e-Rad wordt uitgegeven, en zonder dat nummer kan geen enkele Japanse aanvraag worden ingediend. Elke aanvrager en elke medeonderzoeker op een voorstel heeft een eigen nummer nodig.

Het wordt aan een persoon uitgegeven via zijn instelling; de persoon vraagt het niet zelf aan. De instelling registreert de onderzoeker in e-Rad en het nummer blijft levenslang bij hem en verhuist mee tussen werkgevers, één onderzoeker, één nummer, permanent.

Het is het dichtste Japanse equivalent van de PIC en de LEAR-constructie in Europa, of van de SAM.gov-registratie in de Verenigde Staten: een identiteit die vóór de deadline geregeld moet zijn en niet tijdens. Dat patroon keert in elk financieringssysteem terug, en het is de meest voorkomende reden waarom een capabele aanvrager op de dag zelf niet kan indienen.

Een instelling die nog nooit een gefinancierd project heeft gehuisvest, kan weken nodig hebben om haar eigen instellingscode en daarna de nummers van haar onderzoekers te regelen. Een buitenlandse onderzoeker die bij een Japanse gastinstelling begint, moet op dag één vragen of de gastinstelling al is geregistreerd, want dat antwoord bepaalt of een deadline in het najaar realistisch is.

Het nummer verbindt ook registraties. Doordat het een hele loopbaan lang stabiel blijft, koppelt het decennia aan aanvragen, toekenningen en verslagen van een onderzoeker, precies de manier waarop de databanken met toegekende projecten kunnen laten zien waarvoor een bepaalde onderzoeker financiering heeft gekregen.