Συνεισφορά ή επιχορήγηση (Καναδάς)

Ο Καναδάς κάνει μια νομική διάκριση που τα περισσότερα άλλα συστήματα δεν κάνουν. Η ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΗ καταβάλλεται με βάση το ότι ο δικαιούχος πληροί τους όρους επιλεξιμότητας· δεν υπάρχει αναλυτική λογιστική για το πώς ξοδεύτηκε κάθε δολάριο ούτε όροι απόδοσης συνδεδεμένοι με την πληρωμή. Η ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ είναι υπό όρους: καταβάλλεται έναντι αιτημάτων για επιλέξιμες δαπάνες που όντως πραγματοποιήθηκαν, φέρει όρους απόδοσης και υπόκειται σε έλεγχο.

Σχεδόν όλη η καναδική στήριξη προς τις επιχειρήσεις είναι συνεισφορά, όχι επιχορήγηση. Η λέξη στη σελίδα του προγράμματος κάνει επομένως πραγματική δουλειά, και το να την προσπερνά κανείς είναι ο τρόπος με τον οποίο οι οργανισμοί προϋπολογίζουν χρήματα που θα έρθουν με την υπογραφή, ενώ στην πραγματικότητα έρχονται ανά τρίμηνο, εκ των υστέρων, έναντι τιμολογίων.

Η συνέπεια στην ταμειακή ροή είναι εκείνη που πονάει. Με μια συνεισφορά ξοδεύετε πρώτα και ζητάτε μετά, οπότε το έργο χρηματοδοτείται από το δικό σας κεφάλαιο κίνησης για όσο διαρκεί ένας κύκλος αιτήματος πληρωμής, συχνά ένα τρίμηνο, ενίοτε περισσότερο όταν ένα αίτημα αμφισβητηθεί. Μια μικρή εταιρεία που κερδίζει μια μεγάλη συνεισφορά μπορεί να στραγγαλιστεί από την ίδια της την επιτυχία.

Οι όροι είναι εκτελεστοί και συγκεκριμένοι: κατηγορίες επιλέξιμων δαπανών, υποβολή εκθέσεων, απόδειξη των αποτελεσμάτων που υποσχεθήκατε, ενίοτε επιστροφή των χρημάτων αν πετύχει η εμπορική αξιοποίηση. Η μη τήρησή τους μπορεί να μετατρέψει μια συνεισφορά σε χρέος.

Για έναν Ευρωπαίο αναγνώστη, το πλησιέστερο ανάλογο δεν είναι μια επιχορήγηση Horizon αλλά μια σύμβαση διαρθρωτικών ταμείων: επιστροφή ελεγμένων δαπανών έναντι καθορισμένου σχεδίου εργασίας, με διαχείριση από εθνική διοίκηση, και με τα χρήματα να έρχονται μετά τη δουλειά και όχι πριν από αυτήν.