Bijdrage versus subsidie (Canada)

Canada maakt een juridisch onderscheid dat de meeste andere stelsels niet maken. Een SUBSIDIE wordt betaald omdat de begunstigde aan de subsidiabiliteitsvoorwaarden heeft voldaan; er is geen gedetailleerde verantwoording van de besteding van elke dollar en aan de betaling zijn geen prestatievoorwaarden verbonden. Een BIJDRAGE is voorwaardelijk: zij wordt betaald op basis van declaraties voor daadwerkelijk gemaakte subsidiabele kosten, kent prestatievoorwaarden en kan worden gecontroleerd.

Vrijwel alle Canadese steun aan ondernemingen is een bijdrage, geen subsidie. Het woord op de programmapagina is dus bepalend. Wie eroverheen leest, begroot op geld dat bij ondertekening binnenkomt, terwijl het in werkelijkheid per kwartaal, achteraf, op basis van facturen wordt betaald.

De pijn zit in de cashflow. Bij een bijdrage maakt u de kosten eerst en declareert u ze daarna. Het project wordt dus gedurende een declaratiecyclus uit uw eigen werkkapitaal gefinancierd, vaak een kwartaal, soms langer als er vragen over een declaratie zijn. Een kleine onderneming die een grote bijdrage toegekend krijgt, kan door haar eigen succes in de knel komen.

De voorwaarden zijn afdwingbaar en specifiek: categorieën subsidiabele kosten, rapportage, bewijs van de toegezegde resultaten, soms terugbetaling als commercialisering slaagt. Niet voldoen kan een bijdrage in een schuld veranderen.

Voor een Europese lezer is het dichtstbijzijnde equivalent geen Horizon-subsidie, maar een structuurfondscontract: vergoeding van gecontroleerde kosten op basis van een vastgelegd werkplan, beheerd door een nationale overheid, waarbij het geld na het werk komt, niet ervoor.