Strona trzecia

Strona trzecia to termin zbiorczy na każdego spoza konsorcjum, kto mimo to wnosi coś do projektu. Zasady różnią się mocno w zależności od rodzaju, więc pierwszym zadaniem jest ustalić, z którym masz do czynienia.

PODWYKONAWCA sprzedaje Ci pracę po cenie rynkowej na podstawie umowy. WNOSZĄCY WKŁAD NIEPIENIĘŻNY udostępnia beneficjentowi personel, sprzęt albo obiekty (odpłatnie albo nieodpłatnie) a koszty rozlicza beneficjent, nie strona trzecia. ODBIORCA WSPARCIA FINANSOWEGO dostaje z projektu mały grant przez otwarty nabór, czyli to, czym jest finansowanie kaskadowe.

O kwalifikowalności rozstrzyga to, czy układ zadeklarowano we wniosku. Wkłady niepieniężne i planowane podwykonawstwo należą do opisu działania; wsparcie na rzecz stron trzecich musi być przewidziane w temacie i szczegółowo opisane. Dodanie niezadeklarowanej strony trzeciej później oznacza w najlepszym razie zmianę umowy, a w najgorszym koszty niekwalifikowalne.

Rozróżnienie ma znaczenie finansowe, bo ryczałt na koszty pośrednie liczy się od kosztów bezpośrednich z wyłączeniem podwykonawstwa i z wyłączeniem wsparcia finansowego na rzecz stron trzecich. Przeniesienie prac z własnego personelu do podwykonawcy kosztuje Cię więc 25% kosztów ogólnych od tej kwoty, obok marży, którą liczy dostawca.

Prawa dostępu idą tą samą logiką. Podwykonawca zwykle nie nabywa żadnych praw do rezultatów i nie ma obowiązku udzielania dostępu, co jest w porządku przy laboratorium badawczym i niebezpieczne przy kimkolwiek wykonującym twórczą pracę techniczną. Jeśli strona trzecia mogłaby wytworzyć coś patentowalnego, nie powinna być podwykonawcą.