Koordynator

Koordynator jest beneficjentem jak inni, z jednym dodatkowym zadaniem: jest jedynym punktem kontaktu konsorcjum z instytucją finansującą. Składa wniosek, podpisuje pierwszy, odbiera pieniądze, rozdziela je partnerom, zbiera i scala sprawozdania i prowadzi każdą formalną wymianę z opiekunem projektu.

Przepływ gotówki idzie przez niego i tę część partnerzy lekceważą. Zaliczka przychodzi centralnie i jest przekazywana dalej zgodnie z umową konsorcjum, a nie zgodnie z tym, kto jej potrzebuje. Koordynator powolny, niezorganizowany albo finansowo kruchy zostawia całą resztę z finansowaniem projektu z własnych bilansów przez wiele miesięcy.

Obciążenie administracyjne jest ciężkie i ciągłe: gonienie partnerów, zbieranie kart czasu pracy i produktów, zmiany umowy, okresy sprawozdawcze, spotkania przeglądowe. Doświadczone konsorcja planują w budżecie realny nakład na koordynację (często cały pakiet prac z dedykowanym kierownikiem projektu) a te, które tego nie robią, odkrywają jego koszt w ósmym miesiącu.

Koordynowanie to też rola z największym wpływem. Koordynator kształtuje wniosek, dzieli budżet między partnerów, przewodniczy organowi zarządzającemu i utrzymuje relację z opiekunem projektu. Partnerzy narzekający na swój udział zwykle narzekają na decyzję podjętą przy pisaniu wniosku przez organizację, która trzymała pióro.

Zmiana koordynatora w trakcie projektu jest możliwa, ale kosztowna, wymaga zmiany umowy i zgody konsorcjum i zwykle zdarza się dopiero wtedy, gdy pierwotny koordynator zawiódł. Przy pierwszym projekcie UE dołączenie do cudzego konsorcjum jako partner i koordynowanie dopiero drugiego to kolejność zwyczajowa i rozsądna.