Wytyczne okazji grantowej

Praktyka australijska mieści wszystko w jednym dokumencie. Wytyczne okazji grantowej podają, kto może składać wnioski, co jest finansowane, a co nie, ile pieniędzy jest do wzięcia, jakie są kryteria oceny i ich wagi, jak podejmuje się decyzje i czego będzie wymagać umowa. Jeśli odpowiedzi nie ma tam, zwykle nie ma jej nigdzie.

To naprawdę inna architektura informacji niż europejska, gdzie karta tematu wskazuje na program prac, ten na załączniki ogólne, a te na wzór umowy o grant. Wnioskodawca australijski czyta jeden dokument; europejski składa cztery.

Kryteria oceny w wytycznych to kryteria, według których punktują oceniający, w podanej kolejności i z podanymi wagami. Ułożenie wniosku tak, by je odzwierciedlał, nie jest wyborem stylistycznym, oceniający idą przez nie po kolei, a argument umieszczony gdzie indziej może nie mieć rubryki, w której dałoby się go zapunktować.

Wnioskodawcy europejscy czytają je zbyt pobieżnie, bo wyglądają jak streszczenie. Nie są: to dokument operacyjny, a podmiot jest nim związany na mocy zasad Wspólnoty Narodów.

Przeczytaj sekcję o kwalifikowalności i listę „czego nie finansujemy”, zanim zajmiesz się czymkolwiek innym. Wytyczne australijskie są nietypowo wprost co do wykluczeń, a te wykluczenia stosuje się dosłownie, a nie interpretuje wielkodusznie.