Limit kumulacji pomocy

Limit kumulacji ogranicza łączną pomoc publiczną, jaką może otrzymać jeden projekt, wyrażoną jako udział kosztów kwalifikowalnych. Liczy razem wszystkie szczeble władzy (w Kanadzie federalny, prowincjonalny i miejski) i dotyczy projektu, a nie programu.

Rzecz w tym, że programy nie wiedzą o sobie nawzajem. Dwie agencje mogą w dobrej wierze sfinansować po 50% tego samego projektu, a przepis o kumulacji jest tym, co powstrzymuje pełne sfinansowanie projektu ze środków publicznych przez osobne wnioski. Obowiązek ujawnienia leży po stronie odbiorcy.

Ujawnianie jest ciągłe, a nie jednorazowe przy wniosku. Nową pomoc otrzymaną w trakcie projektu trzeba zgłosić, a praktycznym skutkiem jest to, że późniejszy grant może obniżyć wcześniejszy. Organizacje, które startują szeroko i przyjmują wszystko, odkrywają limit wstecznie.

Przekroczenie uruchamia obniżenie bieżącego dofinansowania albo zwrot tego, co już wypłacono. Audytorzy tego szukają, a sprawdzenie jest łatwe: publiczne rejestry przyznanych środków innych instytucji są przeszukiwalne, a kwoty są w Twoich własnych księgach.

To wpływa też na strategię. Gdy limit kumulacji stoi mniej więcej na trzech czwartych kosztów kwalifikowalnych, na projekt przypada stała pula pieniędzy publicznych, niezależnie od tego, ile programów wygra, więc drugi wniosek lepiej wycelować w inny projekt niż w ten sam.