Upowszechnianie, wykorzystanie i komunikacja

Te trzy słowa nie są synonimami, a umowa o grant traktuje je różnie. UPOWSZECHNIANIE to udostępnianie rezultatów tym, którzy mogą z nich skorzystać, publikacje, konferencje, organizacje normalizacyjne, otwarte zbiory danych. WYKORZYSTANIE to używanie rezultatów przez siebie, komercyjnie albo inaczej, w tym licencjonowanie ich innym. KOMUNIKACJA to mówienie szerokiej publiczności, że projekt istnieje i dlaczego ma znaczenie.

Wnioski rutynowo zlepiają całą trójkę w jeden akapit ze stroną WWW, kontem w serwisie społecznościowym i planem opublikowania czterech artykułów, i tracą za to punkty za Wpływ. Eksperci szukają trzech odrębnych planów, z odrębnymi odbiorcami, odrębnymi kanałami i odrębnymi miarami sukcesu.

Do komunikacji dołączone są obowiązki. Produkty projektu muszą pokazywać emblemat UE i informację o finansowaniu wraz z zastrzeżeniem, że poglądy są poglądami autorów. Dotyczy to publikacji, prezentacji, stron WWW i infrastruktury i jest sprawdzane przy przeglądzie.

Prawdziwe zęby ma wykorzystanie. Istnieje obowiązek wykorzystania rezultatów, wymóg raportowania, jak to się dzieje, a instytucja przyznająca może zainterweniować, gdy nic się nie dzieje. „Opublikujemy artykuły” to upowszechnianie, nie wykorzystanie, a podawanie tego jako wykorzystania mówi recenzentowi, że konsorcjum nie przemyślało, co dzieje się po miesiącu 36.

Plan powinien wskazywać ludzi i daty, a nie intencje. Który partner co, komu i do kiedy zalicencjonuje; która organizacja normalizacyjna, który komitet, które posiedzenie; kto będzie właścicielem strony po zakończeniu projektu. Punkty za Wpływ nagradzają tu konkret pewniej niż ambicję.