Έλεγχος χρηματοοικονομικής ικανότητας

Πριν υπογραφεί μια επιχορήγηση, η Επιτροπή ελέγχει αν ο οργανισμός αντέχει το μερίδιό του στο έργο. Ο έλεγχος αφορά τους συντονιστές που ζητούν σημαντική ευρωπαϊκή συνεισφορά (το συνηθισμένο κατώφλι είναι €500,000 και άνω) και μπορεί να επεκταθεί σε άλλους δικαιούχους όπου υπάρχει λόγος ανησυχίας.

Είναι αριθμητική πάνω στις τελευταίες εγκεκριμένες ετήσιες οικονομικές σας καταστάσεις: ρευστότητα, χρηματοοικονομική αυτονομία, φερεγγυότητα και κερδοφορία, συνδυασμένες σε μία βαθμολογία. Οι δημόσιοι φορείς, οι διεθνείς οργανισμοί και τα ιδρύματα δευτεροβάθμιας ή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης εξαιρούνται, με το σκεπτικό ότι ένα κράτος δεν πτωχεύει όπως μια εταιρεία.

Ένα αδύναμο αποτέλεσμα δεν κλείνει αυτόματα την υπόθεση. Οι συνήθεις αντιδράσεις είναι κλιμακωτές: μειωμένη προχρηματοδότηση, τραπεζική εγγύηση, απαίτηση να μην είναι ο φορέας συντονιστής, ή στη χειρότερη περίπτωση αποκλεισμός από την επιχορήγηση. Μια νέα εταιρεία με γερό ισολογισμό και χωρίς εμπορικό ιστορικό είναι συνηθισμένη περίπτωση, όχι απελπιστική.

Το συχνότερο πρόβλημα δεν είναι η αδυναμία αλλά η απουσία. Ένας πρόσφατα ιδρυμένος φορέας δεν έχει εγκεκριμένες ετήσιες καταστάσεις για να αξιολογηθούν, οπότε πρέπει να προσκομίσει ό,τι έχει, υπεύθυνη δήλωση, ισολογισμό έναρξης, στοιχεία για το κεφάλαιο ή για δεσμευμένη επένδυση. Το να τα μαζεύετε αυτά μέσα στο παράθυρο της υπογραφής, με πίεση χρόνου, είναι το μέρος που αποφεύγεται.

Το πρακτικό δίδαγμα για έναν μικρό οργανισμό είναι να μη συντονίσει το πρώτο του μεγάλο έργο. Ο ρόλος του εταίρου προσελκύει τον έλεγχο πολύ σπανιότερα, η έκθεση είναι μικρότερη, και το βάρος που ο δικός σας ισολογισμός δεν είναι ακόμη έτοιμος να σηκώσει το σηκώνει ο ισολογισμός του συντονιστή.