Συντονιστής

Ο συντονιστής είναι δικαιούχος όπως οι υπόλοιποι, με μία επιπλέον δουλειά: είναι το μοναδικό σημείο επαφής της κοινοπραξίας με τον φορέα χρηματοδότησης. Υποβάλλει την πρόταση, υπογράφει πρώτος, εισπράττει τα χρήματα, τα διανέμει στους εταίρους, συγκεντρώνει και ενοποιεί τις εκθέσεις, και διεκπεραιώνει κάθε επίσημη επικοινωνία με τον υπεύθυνο του έργου.

Η ταμειακή ροή περνά από αυτόν, και αυτό είναι το σημείο που υποτιμούν οι εταίροι. Η προχρηματοδότηση φτάνει κεντρικά και μεταβιβάζεται σύμφωνα με τη συμφωνία κοινοπραξίας, όχι σύμφωνα με το ποιος τη χρειάζεται. Ένας συντονιστής αργός, ανοργάνωτος ή οικονομικά εύθραυστος αφήνει όλους τους άλλους να χρηματοδοτούν το έργο από τον δικό τους ισολογισμό επί μήνες.

Το διοικητικό φορτίο είναι βαρύ και συνεχές: κυνηγητό εταίρων, συλλογή φύλλων χρόνου ή παραδοτέων, τροποποιήσεις, περίοδοι αναφοράς, συναντήσεις επισκόπησης. Οι έμπειρες κοινοπραξίες προϋπολογίζουν πραγματική προσπάθεια συντονισμού (συχνά ένα ολόκληρο πακέτο εργασίας με αποκλειστικό διαχειριστή έργου) και όσες δεν το κάνουν ανακαλύπτουν το κόστος στον όγδοο μήνα.

Ο συντονισμός είναι επίσης ο ρόλος με τη μεγαλύτερη επιρροή. Ο συντονιστής διαμορφώνει την πρόταση, κατανέμει τον προϋπολογισμό στους εταίρους, προεδρεύει στο όργανο διακυβέρνησης και κρατά τη σχέση με τον υπεύθυνο του έργου. Οι εταίροι που παραπονιούνται για το μερίδιό τους συνήθως παραπονιούνται για απόφαση που πάρθηκε κατά τη σύνταξη της πρότασης από τον οργανισμό που κρατούσε το στιλό.

Η αλλαγή συντονιστή στη μέση του έργου είναι δυνατή αλλά ακριβή, απαιτεί τροποποίηση και τη σύμφωνη γνώμη της κοινοπραξίας, και τυπικά συμβαίνει μόνο όταν ο αρχικός συντονιστής έχει αποτύχει. Για ένα πρώτο ευρωπαϊκό έργο, το να μπείτε σε ξένη κοινοπραξία ως εταίρος και να συντονίσετε τη δεύτερη είναι η καθιερωμένη και λογική σειρά.