Udział własny i wkład uzupełniający

Udział własny to ta część kosztu projektu, która nie pochodzi z dofinansowania federalnego. Amerykańskie ogłoszenia znacznie częściej mówią, ŻE wkład jest wymagany, niż podają jego wysokość, i dlatego Bemzu zapisuje ten wymóg jako flagę, a nie jako stawkę: wymyślenie procentu, którego agencja nie opublikowała, byłoby najbardziej mylącą liczbą w całej ocenie dopasowania.

Obowiązkowy udział własny istnieje tylko tam, gdzie wymaga go ustawa albo rozporządzenie. Tam, gdzie nie jest wymagany, agencjom zwykle nie wolno brać pod uwagę dobrowolnego udziału własnego przy ocenie merytorycznej, więc oferowanie pieniędzy, o które nikt nie prosił, nie kupuje punktów i może skomplikować dofinansowanie, nie poprawiając szans.

Cokolwiek zadeklarujesz, staje się przedmiotem audytu. Zadeklarowany udział własny musi być udokumentowany, weryfikowalny z Twoich ksiąg, dopuszczalny według tych samych zasad kosztowych co część federalna i niezaliczany do żadnego innego dofinansowania federalnego. Obietnica rzucona mimochodem w opisie wniosku staje się śledzonym zobowiązaniem na cały czas trwania projektu.

Wkłady niepieniężne mogą się liczyć tam, gdzie ogłoszenie na to pozwala (przekazany czas pracy, użycie sprzętu, obiekty) ale trzeba je wycenić metodami dającymi się obronić i udokumentować. Wycena czasu wolontariusza według życzeń to ustalenie kontroli czekające, aż się zdarzy.

Dla wnioskodawcy zagranicznego praktyczne pytanie brzmi, czy wkład może pochodzić z krajowego finansowania. Często może, ale zasady obu instytucji muszą na to pozwalać i żadna nie może refundować tego samego kosztu. Ustal to na piśmie przed podjęciem zobowiązania.