Wkład niepieniężny

Wkład niepieniężny to zasób przekazany inaczej niż w gotówce, zaliczany do projektu: czas pracy, którego nikt nie fakturuje, użycie sprzętu albo obiektów, przekazane usługi, materiały udostępnione za darmo. Tak organizacja wnosi coś bez przelewania pieniędzy.

To, czy liczy się do wymogu współfinansowania, zależy wyłącznie od zasad programu, a systemy różnią się tu mocno. Jedne przyjmują wkład niepieniężny swobodnie, inne tylko z określonych źródeł, jeszcze inne wymagają, żeby określona część wkładu była GOTÓWKĄ, a niektóre nie przyjmują go wcale. Koreańskie programy krajowe B+R to wyraźny przykład wymogu gotówkowego, który łapie wnioskodawców planujących czas pracy badaczy.

Wycena musi być możliwa do obrony i udokumentowana. Czas pracy wycenia się według faktycznego kosztu wynagrodzeń, a nie stawek komercyjnych; użycie sprzętu według amortyzacji albo ustalonej stawki wewnętrznej; przekazane usługi według kosztu porównywalnej usługi. Optymistyczna wycena to najczęstsze ustalenie kontroli w tym obszarze.

Ten sam wkład nie może liczyć się dwa razy. Czas już przypisany do innego grantu albo już policzony jako wkład gdzie indziej nie jest tu dostępny, a audytorzy uzgadniają dane między instytucjami właśnie dlatego, że tu dochodzi do podwójnego liczenia.

Potwierdź sposób traktowania wkładu, zanim zbudujesz na nim budżet. Odkrycie po przyznaniu środków, że Twój wkład musiał być gotówkowy, to problem bez taniego rozwiązania i rutynowy powód, dla którego organizacje wycofują się między wyborem a podpisem.