Program officer (opiekun programu)

Każdy program ma wskazanego z nazwiska pracownika agencji, z numerem telefonu i adresem e-mail wydrukowanymi w ogłoszeniu. Kontakt przed złożeniem wniosku jest normalny, oczekiwany, a w części agencji praktycznie zakładany.

To najostrzejsza różnica kulturowa wobec praktyki europejskiej, gdzie kontakt z Komisją przed terminem jest minimalny i formalny. Amerykański program officer powie Ci, czy Twój pomysł pasuje do programu, czy agencja finansowała już coś podobnego, czy Twój budżet jest realistyczny, a często również, czy nie lepiej startować do zupełnie innego programu.

Czego nie zrobi: nie pomoże Ci pisać, nie będzie Cię faworyzować i niczego nie obieca. Rozmowa dotyczy dopasowania i priorytetów programu i jest ograniczona zasadami uczciwości, ale piętnastominutowa rozmowa potrafi uratować dwumiesięczny wniosek wycelowany w zły program.

Przygotuj się na tę rozmowę. Jednostronicowe streszczenie wysłane wcześniej, konkretne pytanie zamiast „czy ma pan jakąś radę” i świadomość, co agencja ostatnio sfinansowała. Program officers rozmawiają z wieloma wnioskodawcami i pamiętają tych, którzy odrobili pracę domową.

Po odrzuceniu poproś o omówienie. Opiekun widział panel i potrafi wyjaśnić, co pisemne recenzje sugerują, ale czego nie mówią wprost, która z uwag była zabójcza, czy dopasowanie było złe i czy ponowne złożenie ma sens. Tej informacji nie daje żaden proces europejski.