Merit review (ocena merytoryczna)

Merit review to amerykański proces oceny: niezależni recenzenci zewnętrzni, zwykle czynni naukowcy albo praktycy, punktują wnioski według kryteriów opublikowanych w ogłoszeniu. Program officer formułuje potem rekomendację finansowania, a decyzję podejmuje wskazany urzędnik.

Kryteria są w sekcji E i często mają wprost przypisane wagi punktowe. Ta przejrzystość to realna przewaga, możesz rozłożyć wysiłek proporcjonalnie do punktów i przed pisaniem wiesz dokładnie, co będzie na arkuszu oceny recenzenta.

Mechanika różni się mocno w zależności od agencji. National Institutes of Health korzysta ze stałych study sections, punktuje w skali dziewięciostopniowej, gdzie NISKO znaczy dobrze, przelicza na percentyle i finansuje do publikowanej payline, która porusza się razem z budżetem. National Science Foundation korzysta z paneli doraźnych, ocenia według dwóch kryteriów ustawowych (intellectual merit i broader impacts) i nie publikuje wyniku liczbowego. Poznaj proces agencji, zanim zaczniesz pisać pod nią.

Pisemne komentarze recenzentów są zwracane i są szczersze niż europejskie podsumowania oceny. Co istotne, oczekuje się też, że posłużą przy ponownym złożeniu: kilka agencji zaprasza do formalnej odpowiedzi na wcześniejsze recenzje, a zignorowanie tej możliwości przy ponownym złożeniu traktuje się jako brak zaangażowania.

Rola program officera nie ma europejskiego odpowiednika. Widzi recenzje, rozumie, gdzie wniosek nie dociągnął, i zwykle chętnie o tym potem porozmawia. To najcenniejsza informacja zwrotna dostępna w systemie amerykańskim i wystarczy o nią poprosić.