Indiening in twee fasen

Een oproep in twee fasen vraagt eerst om een korte opzet (vaak 10 pagina's) die op een beperkte set criteria wordt beoordeeld, meestal excellentie en impact. Wie slaagt, wordt enkele maanden later uitgenodigd om een volledig voorstel in te dienen, tegen de complete criteria.

Het inspanningsprofiel is de aantrekkingskracht. Tien pagina's is voor een klein team twee weken werk in plaats van een kwartaal, en het consortium hoeft nog niet volledig te staan om ze te schrijven. Voor een organisatie die wil weten of een idee aanslaat, is dit de goedkoopste echte feedback die er is.

Doorgaans wordt ongeveer een derde van de voorstellen uit de eerste fase doorgelaten, al verschilt die verhouding per topic. Fase één halen is echte vooruitgang en geen garantie: fase twee is op zichzelf competitief, en daar worden voorstellen geregeld afgewezen.

De valkuil is het gat tussen de fasen. Het volledige voorstel moet maanden later worden ingediend, en van het consortium in de opzet wordt verwacht dat het in hoofdzaak hetzelfde is als het consortium dat indient. Partners haken af, prioriteiten veranderen, en een voorstel in fase twee dat stilletjes de helft van zijn partners vervangt, roept de vraag op of het beoordeelde concept nog overeind staat.

Schrijf fase één als een verdichte versie van het echte voorstel en niet als teaser. De experts in fase twee zien vaak wat u in fase één hebt ingediend, en een volledig voorstel dat tussen de twee van richting is veranderd, leest als opportunisme in plaats van als ontwikkeling.