Bijdrage in natura

Een bijdrage in natura is een niet-geldelijke inbreng die meetelt voor het project: personeelsuren die niemand factureert, gebruik van apparatuur of faciliteiten, gedoneerde diensten, materialen die gratis worden verstrekt. Zo draagt een organisatie bij zonder geld over te maken.

Of een bijdrage in natura meetelt voor een cofinancieringsvereiste, hangt volledig af van de regels van het financieringsprogramma; de stelsels verschillen sterk. Sommige accepteren bijdragen in natura zonder beperking, sommige alleen uit bepaalde bronnen, sommige eisen dat een vastgesteld deel van de bijdrage in geld wordt geleverd en sommige accepteren ze helemaal niet. De nationale R&D-programma's van Korea laten duidelijk zien hoe aanvragers vastlopen op de eis van een bijdrage in geld wanneer zij onderzoekerstijd hadden begroot.

De waardering moet verdedigbaar en gedocumenteerd zijn. Personeelsuren worden gewaardeerd tegen de werkelijke loonkosten, niet tegen commerciële tarieven; gebruik van apparatuur tegen afschrijving of een vastgesteld intern tarief; gedoneerde diensten tegen wat een vergelijkbare dienst zou kosten. De meest voorkomende controlebevinding op dit terrein is een te optimistische waardering.

Dezelfde bijdrage mag niet twee keer meetellen. Tijd die al op een andere subsidie is gedeclareerd, of elders al als matching is meegeteld, kan hier niet nog eens worden gebruikt, en controleurs leggen gegevens van verschillende financiers juist daarom naast elkaar: hier ontstaat dubbeltelling.

Controleer vooraf hoe de bijdrage wordt behandeld, voordat u de begroting erop baseert. Na de toekenning ontdekken dat uw bijdrage in geld had moeten worden geleverd, is een probleem zonder goedkope oplossing en een gebruikelijke reden waarom organisaties zich tussen selectie en ondertekening terugtrekken.