Subontvanger versus opdrachtnemer

Als u federaal geld doorgeeft aan een andere organisatie, is die organisatie ofwel een SUBONTVANGER ofwel een OPDRACHTNEMER, en die classificatie bepaalt hoeveel van het regelboek van de toekenning met het geld meereist. Zij wordt bepaald door de aard van de relatie, niet door hoe de overeenkomst heet.

Een subontvanger voert een deel van het gefinancierde programma uit. Zijn prestatie wordt afgemeten aan de doelstellingen van het programma, hij neemt programmatische beslissingen, hij is verantwoordelijk voor het voldoen aan de eisen van het programma, en hij gebruikt het geld om een publiek doel te bereiken en niet om u iets te verkopen.

Een opdrachtnemer levert goederen of diensten binnen zijn normale bedrijfsvoering, aan veel afnemers, in een concurrerende markt, tegen een marktprijs. Een laboratorium dat testdiensten verkoopt, is een opdrachtnemer. Een universiteit die met eigen onderzoekers een werkpakket uitvoert, is een subontvanger.

Het gevolg is aanzienlijk. Subontvangers zijn gebonden aan de Uniform Guidance, moeten specifieke gegevenselementen in hun subtoekenning krijgen, tellen mee voor hun eigen single-auditdrempel, en moeten door u worden gemonitord, inclusief een risicobeoordeling vóór de toekenning en gedocumenteerd toezicht daarna. Opdrachtnemers zijn gebonden aan het contract en aan uw inkoopverplichtingen, en verder aan niets.

Als DOORGEEFINSTANTIE draagt u verantwoordelijkheid voor de naleving door uw subontvangers. Hun niet-toelaatbare kosten worden uw bevinding, en "zij zeiden dat het goed was" is geen verweer. Classificeer bewust in de voorstelfase; achteraf herclassificeren betekent de overeenkomst heronderhandelen en vaak ook het toezicht overdoen.